Aanpakken woningnood

 

Wat is er aan de hand?

Al sinds de afloop van de Tweede Wereldoorlog kampt Amsterdam met woningnood. De stad is er niet in geslaagd deze de afgelopen 75 jaar op te lossen. Onder ogen zal moeten worden gezien dat in de komende jaren niet iedereen die in de stad wil wonen er in zal slagen ook een woning te vinden. Wel werken wij eraan dat de stad voor alle inkomensgroepen bereikbaar is. Het mag niet gebeuren dat middengroepen en gezinnen de stad moeten verlaten omdat er voor hen geen woningen beschikbaar zijn.

Veel woningen worden onttrokken aan het woningbestand doordat deze dienen als Airbnb of als pied-à-terre voor mensen van buiten de stad. Als gevolg van de verkamering (het opsplitsen van een gezinswoning in verschillende kleine woningen) verdwijnen grotere woningen, geschikt voor gezinnen. Dit heeft tot gevolg dat gezinnen geen betaalbare woning in de stad kunnen krijgen en verhuizen naar elders in de regio. Omdat zij vaak wel werken in Amsterdam brengt dit extra belasting van het wegennet en OV met zich mee. Het verdwijnen van gezinnen veroorzaakt een eenzijdige bevolkingsopbouw en onvoldoende draagvlak voor specifieke voorzieningen zoals scholen.

Bovendien worden goedkope huurwoningen bewoond door huurders die daar als gevolg van inkomensstijging niet meer voor in aanmerking zouden komen. Ouderen blijven een grote woning bewonen omdat zij niet kunnen verhuizen naar een kleinere op de begane grond gelegen woning omdat dit meteen leidt tot een forse huurstijging. 

In de afgelopen jaren is het huurrecht veranderd, waardoor de tijdelijke verhuur van woonruimte is toegestaan. Op deze wijze kunnen verhuurders de huren sneller verhogen dan voorheen. Wijzigingen in de huurprijzenwet versterken dit effect, omdat meer punten worden toegekend aan woningen en dus ook meer huur kan worden gevraagd. Zo is het lucratiever geworden voor beleggers en speculanten om bestaande woningen te vertimmeren tot kleine hokken en die voor een hoge prijs te verhuren. De woningen zijn hierdoor niet meer beschikbaar voor degenen die deze zelf zouden willen bewonen.

Al met al is het voor toetreders op de woningmarkt heel moeilijk om een koop- of huur woning te vinden als gevolg van hoge kooprijzen en huren. De stad is onbetaalbaar geworden, ook voor de middengroepen die niet in aanmerking komen  voor sociale huurwoningen. Ook hierdoor verdwijnen inwoners die in de stad geboren zijn en er graag zouden blijven wonen uit de stad. Dit leidt tot eenzijdige bevolkingsopbouw die desastreus is voor de sociale samenhang in buurten in de stad.

De gemeente doet hieraan onvoldoende. Aanpassingen in de Huisvestingsverordening hebben niet het gewenste effect en het beleid om verkamering tegen te gaan wordt op ambtelijk niveau niet of onjuist uitgevoerd of zelfs gesaboteerd.

Ook de woningbouwcorporaties laten taken liggen. Vaak zijn zij gebrand op sloop van bestaande woningen zodat bewoners die al lang huurder zijn en een relatief lage huur betalen, kunnen worden opgezegd en nieuwbouw kan plaatsvinden waarvoor veel hogere huren kunnen worden gevraagd. De oude bewoners keren dan veelal niet in hun wijk terug.

Wat stellen wij voor?

  • Het beleggen in woningen om deze te verhuren en niet zelf te bewonen wordt tegengegaan door een zelfbewoningsplicht in te voeren en een binding met de stad als voorwaarde te stellen.

  • Verkamering en overbewoning van grotere woningen moet niet alleen via de Huisvestingsverordening worden gereguleerd maar ook via de bestemmingsplannen.

  • Toegezien moet worden in een variëteit aan woningen per buurt zodat geen overtal aan eenpersoonswoningen (studio’s) ontstaat.

  • In nieuwbouwlocaties wordt een verdeling van 30-40-30 aangehouden voor sociaal, midden en dure huur/koop.

  • Deze verdeling dient via de erfpachtbepalingen en afspraken met corporaties blijvend gemaakt te worden zodat goedkopere woningen niet na 10 jaar alsnog naar de duurdere sector verdwijnen.

  • Vakantieverhuur: hiervoor wordt een contigentering ingevoerd waardoor geen onevenredig deel van de woningen voor toerisme wordt aangewend zoals in delen van het Centrum het geval is.

  • Ook landelijk zullen maatregelen moeten worden genomen zoals het doortrekken van het puntenstelsel voor huurprijzen ten behoeve van de categorie middenhuur (boven € 752,33) Het moet mogelijk gemaakt worden om bij langlopende huurcontracten (meer dan 15 jaar) de huurprijs aan te passen als die ver is achtergebleven bij de huurprijs van vergelijkbare woningen in de buurt om zo voldoende opbrengst te genereren om de woning voldoende te blijven onderhouden. Ook moeten maatregelen worden getroffen om scheefwonen tegen te gaan en ouderen te verleiden door hun grotere huurwoning te verruilen voor een kleinere woning zonder dat dit leidt tot een grote huurverhoging.

 

Documenten

Artikelen

💬 Mail ons!
Een goed idee of suggestie voor verbetering? Stuur deze op naar info@st3m.nl  !